INSTITUTO
CERVANTES BENELUX ENGLAND AND
WALES
Opleiding en Training, Werving
en Selectie, Management, Business Consultancy, Reizen, Vertaalservice, Tolkenservice, Public Relations, Communicatie, Publishing, Spaans in Spanje, Amerika, Ondernemerschap, Luchtvaart, Automatisering, Internet, Productions, Verzekeringen, Hotels, Bankbedrijf, Voetbal, Prinses Diana Stadion, Televisie, Onroerend goed
PERSOONLIJK De heer G.P. Boogaard BOSCH EN DUIN. Nijmegen,
1 april 1994. Beste Ger, Jouw briefje van 2 maart jl. heeft
erg veel bij mij losgemaakt en ik heb besloten jou daarvan deelgenoot
te maken. Bij mij is het beeld opgekomen van de laatste minuut
van de finalewedstrijd Argentinië-Nederland
in 1978 waarin Rob
Rensenbrink 10 cm naast de verkeerde kant van de paal schoot.
(10 oktober
2008: Hij schoot
zelfs tégen de paal) Was de bal
10 cm meer naar rechts geschoten, dan was Nederland wereldkampioen
geworden. Het verloop van de geschiedenis wordt vaak door zeer
kleine dingen bepaald. Zo is het ook gegaan in 1987. De NIOW-Talen-problematiek
heeft zich toen ontwikkeld in een richting die mij niet welgevallig
was. Mijn persoonlijke problematiek van toen vertoont zeer sterke
parallellen met mijn problematiek van nu. Evenals nu vertoonde
ik begin 1987 ook uitputtingsverschijnselen. Het was toen niet
alleen mijn maag die opspeelde, maar mijn gehele energiehuishouding
was volledig verstoord. Ik had met Peter
in de week van kerstmis 1986 nog praktisch dag en nacht gewerkt
om de strooifolders te off-setten voor de winterplanning van januari.
Kort daarvoor waren wij ook bij Wiep
Houtstra in het Slotervaartziekenhuis op bezoek geweest. Wiep was in het
terminale stadium. Als ik daar nu nog aan terugdenk voel ik mij
opnieuw geparaliseerd. Toen ik in januari daarop te horen kreeg
dat er bij mijn zus een tumor ter grootte van een duivenei in
het ruggemerg was gevonden was ik helemaal afgebrand. Marian kan
daarvan getuigen. Ik ontving het telefonische nieuws toen ik bij
Marian op haar kamer stond. Mijn huisarts heeft mij nadien verboden
te werken en voor het eerst in mijn leven moest ik mijn lot en
mijn belangen in handen van een derde geven. Dat werd mijn buurman
Neuman. Van de gesprekken die wij toendertijd hebben gevoerd heb
ik verslagen gemaakt. Ik kon mijn genezing bevorderen door voor
mijzelf in kaart te brengen wat mijn probleem was en dat begon
met de vastlegging van feiten en gebeurtenissen. Zo vond ik onlangs
mijn intern opgetekende impressies van de gesprekken die wij hebben
gevoerd op dinsdag 17
maart en zaterdag 21 maart 1987 in kasteel
't Kerckebosch te ZEIST.
Het laatste gesprek in aanwezigheid van H.J. Neuman. De teksten
heb ik toendertijd ogenblikkelijk na de gesprekken in de tekstverwerker
opgeslagen. Ik heb ze nadien niet meer bewerkt. Ze zijn dus oorspronkelijk.
VERSLAG VAN DE
BESPREKING OP DINSDAG 17 MAART 1987 OM 9.30 UUR IN KASTEEL KERCKEBOSCH TE ZEIST
Aanwezig: G.P.
Boogaard, L.A. de Vries en J.L.
van der Heijden.
Van der Heijden
opent het gesprek met de mededeling dat hij de laatste tijd veel
heeft nagedacht over de bestaande situatie. Hij benadrukt daarbij
dat hij in voorgaande vergelijkbare situaties voortdurend het
belang van het instituut voorop heeft gesteld, maar dat hij zich
nu in de eerste plaats heeft bezonnen over zijn eigen situatie:
het is duidelijk dat het bij NIOW-Talen
om een sterfhuisconstructie gaat. Bezuinigingen kunnen alleen
nog maar worden doorgevoerd op het personeel. Alle pogingen, o.a.
van de Boogaard & De Vries-activiteit NIOW Advies & Opleiding,
ten spijt, is, na alle ontslagen, nu hij aan de beurt. Die consequentie
heeft hij nu getrokken. De vraag is alleen nog op welke manier.
Uitgaande van de door Dick van Goethem aangegeven keuzemogelijkheden:
1. goed rendabel maken van NIOW-Talen waarbij
volledige inzet van Van
der Heijden en Ottenhoff
wordt vereist;
2. voortzetting met enige verbetering van de kosten/opbrengstverhouding,
kostenbesparing door de functie van Van
der Heijden en/of Ottenhoff
gedeeltelijk part-time te maken en hun de rest te doen besteden
aan NIOW-B.M.O.;
3. afbouw, die in verband met de duur van de cursussen geleidelijk
dient te geschieden, behoort alleen mogelijkheid 3 nog tot de
mogelijkheden.
Daarbij dient te worden overwogen
wat de consequenties zijn van een faillissement en geleidelijke
afbouw. Een faillissement is nadelig voor alle drie:
1. Van
der Heijden moet aandelen volstorten (f. 25.000,-) en kan
in zijn toekomstmogelijkheden worden beperkt;
2. Boogaard en De Vries moeten ook aandelen volstorten en zullen
zakelijk zeer nadelige gevolgen ondervinden wanneer "het
NIOW" failliet is. Relaties zijn immers buitengewoon belangrijk
in deze branche en het onderscheid tussen de twee BV's wordt in
de regel door het publiek niet gezien.
De Vries
voegt hieraan toe dat t.g.v. de nieuwe anti-misbruikwet de bestuurder
hoofdelijk aansprakelijk kan worden gesteld. Van
der Heijden antwoordt hierop dat dat in een juridisch proces
moet worden aangetoond en als we eenmaal zover zijn er bij anderen
boter op het hoofd gevonden kan worden.
Van der Heijden
geeft daarom te kennen dat hij in principe bereid is om op adviesbasis
bij te dragen aan een geleidelijke afbouw, maar dat daarbij een
inkomstengarantie voorwaarde nummer één is.
Reactie G.P. Boogaard
: "Ik constateer dat je het gevoel hebt in een vicieuze cirkel
te zitten. Je zit voor de tv naar Peyton Place te kijken en zet
hem na afloop op een ander net. Je moet er van uitgaan dat wij
niet jouw vijanden zijn, maar er is wel een minimum aan loyaliteit
vereist. Je moet in alle gevallen een faillissement vermijden,
want 'een andere serie is er op jouw leeftijd niet zo gemakkelijk
meer bij'. Op 39-jarige leeftijd lig je zo bij de ambtenaren op
de schroothoop. Probeer daarom die zaak overeind te houden en
trek je terug achter de stellingen. Je moet de kosten zoveel mogelijk
gaan beperken en vanuit je huis gaan opereren. Je moet ophouden
met het kijken naar de historie. Je geweeklaag brengt je alleen
maar in een psychosomatische toestand. Ga eens praten met reclamebureau
Hint. Piet Kort is waarschijnlijk
best wel bereid om je tegemoet te komen."
Hierbij stelt Van
der Heijden zich de vraag: Wat komt er dan na de zondvloed?
Het verhaal biedt nog steeds geen oplossing op de lange termijn.
Van der Heijden
heeft in twee situaties recht op een NWW-uitkering van 70% van
het laatst genoten bruto-salaris gedurende 2 1/2 jaar: bij een
faillissement en wanneer hij wordt ontslagen. In principe is hij
in het laatste geval op basis van een onkostenvergoeding bereid
assistentie te verlenen als extern consultant. Hij wil het zelf
helemaal over een andere boeg gooien en verwacht dat hij daar
in 2 1/2 jaar wel gelegenheid voor heeft, maar moet daarbij niet
gestoord worden door allerlei pietluttige beslommeringen die ten
nadele werken van de nodige creativiteit, die t.g.v. de huidige
werkzaamheden behoorlijk is afgeremd. "We moeten niet om
de keiharde realiteit van de sterfhuisconstructie heen. Het wormvormig
aanhangsel kan langzaam wegrotten, maar ik heb geen zin om mee
te rotten."
Boogaard en De Vries laten weten dat zij momenteel in een onmogelijke
situatie verkeren. Bij het zoeken naar een oplossing is naar hun
mening een uniforme strategie nodig die erop gericht is elkaar
niet in de wielen te rijden. De Vries: "Daarbij is Van
der Heijden de enige
die daarbij een rol kan spelen vanwege de know how."
Van der Heijden
merkt tussendoor nog op dat de laatste zin uit zijn betoog n.a.v.
de gebeurtenisen rond 24 februari onjuist is. De ziekte van Van der Heijden
was geen voorgebakken zaak. Toevalligerwijze constateerde de arts
daags tevoren een maagaandoening bij Van
der Heijden.
De Vries
laat hierop echter weten dat hij in het genoemde gesprek zich
bereid heeft getoond om taken over te nemen. "Ten gevolge
van de sfeer heb ik echter gezegd 'ik pas'. Jij denkt dat we je
vijanden zijn. Wij krijgen op ons bord geschoven dat het niet
goed gaat. Dat heeft niets met samenwerking te maken."
Van der Heijden
is het met deze opvatting niet eens
en komt ook niet met verwijten: "Wie zonder zonden is werpe
de eerste steen". Voorop staat dat we komen tot een voor
alle partijen bevredigende oplossing van de problematiek, waarbij
als uitgangspunt dient dat Van
der Heijden er uit stapt.
De Vries: "Daarbij moeten we een aantal praktische zaken
niet uit het oog verliezen: We krijgen in Den Haag o.a. dagelijks
aanvragen voor de Tolk-Vertalersopleiding. Daarbij moeten we de
volgende mogelijkheden aftasten:
1. we voeren het uit;
2. we voeren het niet uit;
3. we voeren het gestript uit."
Van der Heijden
geeft in dit verband aan dat daarbij
de rol van Ottenhoff
onontbeerlijk is.
Boogaard: "Deze dient
echter op bedrijfseconomische gronden direct na herstelmelding
te worden ontslagen."
Van der Heijden:
"Dit geldt ook voor mij."
Boogaard: "Je moet echter zakelijke en persoonlijke gevoelens
met elkaar in overeenstemming brengen. Daarbij moet je er rekening
mee houden dat ik niet in jouw spoor treed als directeur van NIOW-Talen. Het
is nu niet verantwoord om personeel te handhaven. Daarbij moet
je er rekening mee blijven houden dat jouw situatie als directeur
verschillend is."
De Vries: Er is vandaag nog actie nodig om de praktische problematiek
op te lossen.
Van der Heijden:
"De enige oplossing op korte
termijn is een antwoordapparaat op de telefoon met het verhaal
dat NIOW-Talen
kantoor houdt op dinsdag- en donderdagochtend van 9.00 tot 12.00
uur en dat ze hun naam, adres en woonplaats kunnen inspreken wanneer
ze informatie over bepaalde cursussen wensen te ontvangen. Vooralsnog
dient eerst de lange termijn-problematiek op korte termijn definitief
te worden geregeld."
Hiertoe wordt een afspraak
gemaakt voor een vervolggesprek op zaterdag 21 maart om 16.00
uur in hetzelfde kasteel Kerckebosch, waarbij dan tevens de heer H.J. Neuman als
persoonlijk adviseur van Van
der Heijden aanwezig zal zijn.
ZATERDAG 21
MAART 1987 KASTEEL KERCKEBOSCH 16.00 UUR
Aanwezig: G.P.
Boogaard, L.A. de Vries, J.L.
van der Heijden en H.J. Neuman.
H. Neuman stelt zich voor als woordvoerder van Van
der Heijden optredende als bemiddelaar vanuit de UNIE
BLHP: "Ik hoef niet uit te leggen om welk probleem het
gaat. De eerste gespreksronde heeft als eerste doelstelling de
problematiek in den minne te regelen. U begrijpt natuurlijk dat
wij daar alle vier het hardst mee gebaat zijn. We moeten daarom
trachten zo snel mogelijk gezamenlijk een oplossing voor het probleem
te vinden en voorkomen dat we straks als twee partijen tegenover
elkaar staan. Graag hoor ik van u hoe u zich voorstelt een zo
goed mogelijke oplossing aan te dragen."
Boogaard: "Samenvattend kan ik ervan zeggen dat wanneer
zaken goed gaan je de zaken laat lopen zoals ze lopen. Wanneer
de zaken niet goed gaan, moeten er maatregelen genomen worden.
Zo hebben wij er voor deze problematiek een organisatie-adviseur
bij betrokken die zich ten doel heeft gesteld de draadjes uit
de kluwen te trekken. Op grond van zijn advies hebben wij dinsdag
het volgende voorgesteld: Haal de krenten eruit. Concentreer je
daarop. Trek je terug achter de stellingen en probeer de kosten
nog meer te reduceren. Hier zijn mensen mee gemoeid, daarom moeten
de salarissen bekeken worden. Opereer vanuit je huis in Maarn
en bereken een deel huur. Probeer tot een minnelijke schikking
te komen met de grootste crediteur. Wij proberen in die tussentijd
andere activiteiten te ontplooien waarbij Van
der Heijden kan worden ingezet. Een voorbeeld is het bemiddelingsproject
voor scholen in het buitenland. Bezuinigingsronden hebben we al
gehad in de vorm van ontslagen."
H. Neuman: "Daar ben ik van op de hoogte. Ik ben daar
al bij betrokken geweest. Waar het echter nu om gaat is dat de
heer Van der Heijden
zich in een moeilijke positie bevindt. Hij moet zichzelf eruit
vechten. Het is belangrijk om de geschiedenis achterwege te laten.
Voor John van
der Heijden en zijn gezin is het door u geformuleerde voorstel
niet haalbaar. Het leven begint niet bij 40, maar eindigt bij
40. Van der Heijden
zegt dat hij deze situatie niet langer wil. Het is nodig dat u
zegt dat hij ontslagen wordt. Daarbij treedt als complicatie op:
de aandelenverhouding. Ik doe u het volgende voorstel: Van
der Heijden draagt de aandelen over tegen nominale waarde.
Op basis van de NWW heeft hij recht op 70% van het laatst genoten
salaris, gedurende 2 1/2 jaar. Hij wil een heel andere koers inslaan.
Daarvoor wil hij zich laten testen. Om het bestaande inkomen te
handhaven is een aanvulling nodig op de NWW-uitkering. De technische
afwikkeling dienen we dan nog vast te stellen. De werkdrift van Van
der Heijden is bekend.
Hij heeft voor NIOW-Talen meer uren gedraaid dan normaal
gangbaar is. Het is dus vanzelfsprekend
dat daar een passende vergoeding tegenover staat. Van
der Heijden heeft zich bereid verklaard achter de schermen
mee te werken aan geleidelijke liquidatie van dat deel dat geen
deel van de krentepap uitmaakt. Hij wil uit dit vak. Daarvoor
heeft hij tijd nodig."
G.P. Boogaard: "Het is onze primaire doelstelling uit de precaire
situatie te komen. We zijn NIOW-Talen
met veel enthousiasme begonnen. John
van der Heijden
heeft zich altijd buitengewoon ingezet. De
down hill-ontwikkelingen zijn niet te voorzien geweest. We hebben
drie jaar activiteiten zonder vooruitgang achter de rug."
Boogaard vervolgt met het verhaal van het IBO:
het accountantsadvies om te liquideren. "We hebben het echter
nog 1 jaar geprobeerd. Toen kwam de kentering. Het is nu een bloeiend
instituut.... Hoe lossen we het huidige probleem op? We moeten
eerst een 0-stand creëren."
H. Neuman: "Ik wil doorgaan op wat u nu suggereert."
Boogaard: "Van
der Heijden komt nu tot het inzicht dat er geen brood meer
in zit."
H. Neuman: "Ik ontken dit. NIOW-Talen
heeft vanaf het begin een liquiditeitsprobleem. Ik ben goed van
de materie op de hoogte en weet dat dit probleem al jaren bestaat.
Wat ik nu wil weten is: "Wat bent u bereid aan de oplossing
van de problematiek bij te dragen?"
G.P. Boogaard: "U hebt de suggestie gegeven dat het een 'gammele
zaak' zou zijn. U moet zich ook realiseren dat Van
der Heijden ook kostbare activiteiten heeft ontplooid: een
computer aangeschaft en ontwikkelingen opgezet. Ik heb het idee
dat Van der Heijden
alles in het negatieve trekt. Niets is meer fnuikend dan nergens
meer een lichtpuntje zien. Hij heeft ook een dure reclamecampagne
opgezet."
H. Neuman: "Daar wil ik nu niet op ingaan. Ik herhaal
mijn voorstel: (etc)
De Vries: "Toch wil ik nog iets zeggen. Er zijn binnen
NIOW-Talen
allerlei acties opgezet, zoals bijvoorbeeld de reclamecampagne.
Daar ben ik helemaal niet in gekend. Ik ben alleen verantwoordelijk
voor het aandeel in de zaak. John
van der Heijden is voor de zaak verantwoordelijk. Hij heeft
adviezen van Van Goethem in de wind geslagen. Ottenhoff
en Van der Heijden
laten de zaak zakken. Dit is weglopen van zijn verantwoordelijkheden.
We hebben te maken met de korte en de lange termijn. Er wordt
nu geen vinger uitgestoken. Ik heb me bereid verklaard om de directie
over te nemen, maar dat kan ik ook alleen maar als er een goede
overdracht plaatsvindt. Wat zou er gebeurd zijn als ik de directie
had overgenomen?"
Neuman: "Meneer
De Vries, we zitten hier om een oplossing te zoeken voor de gerezen
problematiek. De verleiding is groot om de oorzaken op een rijtje
te gaan zetten waardoor we hier op deze kamer terecht zijn gekomen.
En u moet niet vergeten: John
van der Heijden
is ziek. Ik ben zelf lid van een aantal
commissies van verschillende bedrijfsverenigingen en ik weet heel
goed hoe bedrijfsverenigingen reageren als je werkt als je ziek
bent. Bij het voorstel dat ik doe hebt u alle drie baat bij. Ik
herhaal het voorstel: ontslag, inkomensgarantie, aandelen en draaiboek.
Dit voorstel heeft ook een positieve keerzijde: John
van der Heijden heeft zich nl. bereid verklaard hieraan zijn
medewerking te verlenen."
G.P. Boogaard: "U gaat uit van een verkeerde premisse. Onder leiding van de heer Van
der Heijden hebben
we grote uitbarstingen van enthousiasme gehad. Wij
hebben ook enorme problemen gehad, bijvoorbeeld de rechtenopleiding."
H. Neuman: "U legt mij woorden in de mond die ik niet
gezegd heb. Ik voel er niet zoveel voor het hele verhaal op een
rij te zetten."
G.P. Boogaard: "U verwacht van ons toch niet dat wij nu al
besluiten nemen?"
H. Neuman: "Ik heb er begrip voor dat u nu geen antwoord
kunt geven."
L.A. de Vries: "Ik moet ijzersterke garanties hebben dat die
zaak goed begeleid wordt."
Neuman: "Vast
staat dat als we tot overeenstemming komen de afspraken waterdicht
zullen zijn. Ik wil het voorstel ook nog eerst door de juriste
van onze bond laten nalopen, zodat u niet bang hoeft te zijn dat
er achteraf nog nadelige consequenties uit voortkomen."
De Vries: "Gehakketak kunnen we nu niet hebben. We moeten
beginnen vanaf punt nu. Daar hebben we een concreet voorstel voor
nodig."
Neuman: "We
dragen in de loop van de week het eisenpakket aan u over. U begrijpt
dat ik van de heer Van
der Heijden het mandaat heb gekregen als zijn woordvoerder
op te treden. Ik ben wel geen belanghebbende, maar vanaf nu ben
ik wel partij. Ik neem aan dat u daar beiden mee accoord gaan."
Boogaard en De Vries: "Ja."
Neuman: "Heren,
ik heb hier niets meer aan toe te voegen. Tot binnenkort!".
EVALUATIE
In die tijd werd er door vele partijen
op mij ingepraat: Van Goethem, jij, Leo, Peter, Neuman junior
en Neuman senior, de buurvrouw, Elly. Ik werd er stapelgek van.
Ik doorzag in die tijd ook de situatie niet waarin ik verkeerde:
In NIOW-verband
werd ik op grond van jullie 2/3-aandelenverhouding door jou en
Leo overruled, in SBO-bestuursverband
was dat in feite evenzo: Toby Neuman en Peter
Ottenhoff vormden met zijn tweeën ook de meerderheid
van het bestuur en konden ook samen beslissingen nemen die mij
niet welgevallig waren. Neumans mededeling dat hij geen belanghebbende
was is mij achteraf ook onjuist gebleken: zijn zoon zat in het
SBO-bestuur. Na Peters ontslag
per 1 mei ben ik mij dat langzaam gaan realiseren. Je moet niet
vergeten dat mijn energiehuishouding volkomen verstoord was en
ik mijn tijd grotendeels doorbracht met rusten, fietsen en trimmen
door het Maarnse bos om daarbij ook te zoeken naar een oplossingsmogelijkheid
voor het hierboven beschreven gigantische probleem waarin ieder
zijn eigen belangen had, terwijl er ook nog stevige operationele
problemen lagen. In die tijd heeft Henk Neuman t.b.v. mijn problematiek
UNIE BLHP-advocaat Berculo ingeschakeld
die mij adviseerde uit het SBO-bestuur
te treden. Dat heb ik toen in de SBO-bestuursvergadering
van 14 mei voorgesteld. De reactie van Peter
was: "Je bent ziek. Dat ben je voor NIOW
en dat ben je ook voor SBO".
Neuman jr. was het daarmee eens. Ik hield mij vanaf dat moment
dan ook niet meer verantwoordelijk voor de handelingen van de
SBO-bestuurders. Met deze afspraak
kon ik echter formeel wel lid blijven van het VBMO-bestuur.
Daar was het mij primair om te doen. Ikzelf had niet de illusie
dat de SBO mij een boterham
kon opleveren. Het gebeurde heeft uiteindelijk geleid tot het
gigantische misverstand. Achteraf heb ik me gerealiseerd hoe belangrijk
een goede communicatie is. Ik denk dat ik begrijp welke associaties
bij jullie zijn ontstaan toen je mij bij de Kamer van Koophandel
als voorzitter van die stichting ingeschreven zag staan. Ik had
met Peter contact
gehouden. We hadden samen wat leuke ideeën ontwikkeld in
contacten met arbeidsbureaus en bedrijven die met Spanje
zaken doen. Ik zou het
in de toekomst immers van mijn Spaans moeten hebben, zo dacht ik toen en ik zag ook weer uit naar een
nieuw toekomstperspectief, want een dreigende werkeloosheid was
een deel van mijn probleem. Ik was ook van mening dat Peter
grote verdiensten voor NIOW-Talen
had gehad en zag geen aanleiding mijn persoonlijke contact met
hem te verbreken. Voor wat hij verder thuis deed heb ik mij niet
open gesteld en dat is achteraf bezien wellicht niet goed geweest,
misschien een soort struisvogelpolitiek, zo in de geest van "als
ik het niet zie ben ik er ook niet verantwoordelijk voor".
Ik vraag mij overigens nog steeds af of hij op enigerlei wijze
onrechtmatig zou hebben gehandeld. Ikzelf heb daaromtrent nog
geen directe aanwijzing. Maar ik ben ook geen jurist. Bij de Baak heb ik overigens nadien geleerd
hoe ik in dit soort situaties geen fouten kan maken. In het licht van wat er later in de procedure aan
de orde is gekomen, dat een van de stagiaires had verklaard dat
zij terecht kon bij een "filiaal van het NIOW
in Nieuwegein" verklaar ik je bij deze dat ik dat heb gezegd
en dat dat in mijn optiek inderdaad ook zo was. Ik heb niet meer
verteld dan ik toen wist. Toen Peter
ontslagen was heb ik mondeling met hem afgesproken dat hij zich
op free lance-basis verantwoordelijk zou houden als NIOW-districtleider
van de provincie Utrecht en als coördinator van de Tolk-Vertalersopleiding.
In mijn overspannen toestand thuis kon ik geen drie stagiaires
begeleiden en Peters voorstel om een van de drie stagiaires te
begeleiden, zodat Elly zich dan met de andere twee kon bezighouden
heb ik toen in dank aanvaard. Nu ik geen binding meer heb met
Elly en Henk Neuman is mij de situatie een stuk duidelijker geworden.
Na mijn ontslag bij de
Baak in 1991
heb ik hier verder over nagedacht. In feite was ik in het ontstane
conflict de enige die zonder eigen advocaat werkte. Van Goethem
behartigde jullie belangen. Peter
had Mr. Eldermans en mijn belangen werden behartigd door Mr. Berculo.
Achteraf is mij echter komen vast te staan dat Mr. Berculo niet
alleen mijn belangen diende, maar indirect tevens de belangen
van Neuman junior en senior. Hij had immers de hele SBO-problematiek
naar het einde van de procedure geschoven en ik heb aan het schikkingsvoorstel
mijn medewerking verleend om van de zaak af te zijn. Ik heb hierdoor
de belangen van mijn gezin ondergeschikt gemaakt aan de belangen
van Henk Neuman en zijn zoon. In december 1992
heb ik nog een juridisch advies à fl. 1000,- ingewonnen
teneinde te bezien of er nog juridische stappen tegen de UNIE
BLHP konden worden genomen. De zaak is echter per 1-1-93 verjaard.
Ik ben van mening dat Henk Neuman in de Algemene Vergadering van
Aandeelhouders op 7 juli 1987 in Utrecht jullie beslissing om
mij "met onmiddellijke ingang" te ontslaan en mij geen
décharge te verlenen onmiddellijk ter plekke had moeten
aanvechten. Ik heb Neuman laten weten dat ik dit een blunder van
de eerste orde vind die een vakbondsbestuurder niet mag maken.
Uiteindelijk heeft deze persoonlijke mededeling van mij aan mijn
buurman ook geleid tot de spanningen tussen Elly en mij die tot
onze echtscheiding hebben geleid. Ik heb die situatie nadien niet
meer op de spits gedreven omdat mijn kinderen gek zijn op onze
voormalige buren. Wat mij op 7 juli 1987 het meest gechoqueerd
heeft was de mededeling dat jij en Leo het vertrouwen in mij volledig
waren kwijtgeraakt. In de moeilijke situatie waarin ik mij bevond
was ik immers zeer omzichtig met vertrouwelijke informatie omgegaan;
ik heb jullie geen informatie verstrekt m.b.t. de SBO
en Peter kreeg
van mij niet te horen welke afspraken er t.b.v. mij werden gemaakt
tussen jullie en Henk Neuman. Dat was m.i. bedrijfsgeheim. Wel
heb ik Peter
op Ramons verjaardag,
waarop hij rond 25 mei te gast was, na het nuttigen van enkele
glazen alcoholische drank, op zijn verzoek, de door hem in zijn
eigen vrije tijd geproduceerde lesschema's van de tolk-vertalersopleiding
teruggegeven. Het materiaal stond toen bij ons in de garage nadat
ik met Leo had afgesproken dit aan hem over te dragen. Ik zag
hierin geen misdrijf. Peter
had het materiaal immers thuis in zijn eigen vrije tijd samengesteld.
Zo deed hij wel meer in zijn eigen uren. Denk bijvoorbeeld maar
eens aan de besprekingen met de tolkvertalers-docenten, die hij
regelmatig op zijn vrije zaterdag voerde. Ik was ook gechoqueerd
toen ik in juni had geconstateerd dat de tolk-vertalersbrochure
van NIOW-Talen
werd verstuurd met het rekeningnummer van NIOW-B.M.O., terwijl
de liquiditeitsproblematiek van NIOW-Talen
nog niet was opgelost.
In die tijd werd ik door Piet
Kort gebeld met de mededeling dat jij hem had verteld dat Peter de tolk-vertalersopleiding
naar de SBO overhevelde, terwijl
ik via de stagiaires had gehoord dat BMO-medewerkers alle adresgegevens
van geïnteresseerden uit mijn lade's hadden gehaald. Ik had
daartoe geen toestemming verleend. Er was immers nog geen overeenkomst.
Wie moest ik geloven? Met jullie beslissing van 7 juli heb ik
het verschrikkelijk moeilijk gehad. Zeker toen ik hoorde dat er
tijdens de SNO-examens brochures van de tolk-vertalersopleiding
van de SBO waren uitgedeeld.
Ik ben hierdoor overrompeld en wist niet hoe ik hierop moest reageren.
Op zich kon ik er niets op tegen hebben dat Peter
zijn persoonlijke know how in die stichting inbracht, maar Marianne
Dagevos heeft mijn vertrouwen zeer beschaamd nadat zij (en jij)
de verantwoordelijkheid van de SNO-examens toebedeeld had gekregen.
Opmerkelijk is in dit verband dat Marianne Dagevos in 1991
door het SBO-bestuur is ontslagen
in de tijd dat ik met jullie weer contact heb opgenomen.
Eerherstel
Voornaamste inzet van de onderhandelingen
tussen Neuman en jullie was
eervol ontslag. Neuman heeft echter
genoegen genomen met "ontslag met onmiddellijke ingang"
en "geen décharge". Op grond hiervan hebben jullie
in januari 1988
de procedure tegen mij kunnen opstarten. Henk Neuman is hierdoor
op mijn voorzittersstoel van het SBO-bestuur
kunnen gaan zitten en bepaalt nu, samen met zijn zoon, voor 50%
het beleid van de SBO. Ik ben
door Neuman als trekpaard gebruikt om voor hem en zijn zoon een
nieuwe opleidingsactiviteit van de grond te tillen. Van zijn advocaat
heb ik moeten verklaren dat ik nauwelijks tijd in die stichting
had gestoken, maar dat was absoluut niet het geval. Vele zondagen
heb ik zitten werken om de statuten van die stichting rond te
krijgen en ideeën uit te werken om een opleiding tot handelsvertegenwoordiger
door zijn zoon vanuit diens SBO-kantoor
in Hoorn te laten uitvoeren. Ik heb mij echter nooit in NIOW-tijd
met SBO-activiteiten beziggehouden
anders dan een gesprek tussen de middag met twee heren van het
Amsterdamse arbeidsbureau omtrent een scholingsproject tot Internationaal
Stafmedewerker, een idee dat Peter
en ik in onze vrije tijd hadden ontwikkeld. Het is nimmer mijn
bedoeling geweest om ook maar enige activiteit van het NIOW
naar de SBO over te hevelen.
T.a.v. het beëindigen van de handelsvertegenwoordigerscursus
heb ik met jou overleg gevoerd en daar heb je toen je goedkeuring
aan gegeven. Dit heb je ook ten overstaan van de rechter bevestigd.
Met het resultaat van het gesprek van 7 juli was ik absoluut niet
tevreden, noch voor mijzelf, noch voor jullie. Ik realiseerde
mij dat je met de vordering van reclamebureau Hint bleef zitten
en dat Piet Kort uiteindelijk wel eens aan het kortste eind zou
kunnen trekken. Ik heb die man nadien ook niet meer onder ogen
durven te komen. Is er nog een regeling met hem getroffen? Nogmaals:
deze oplossing was niet mijn oplossing en ik heb daar nadien zwaar
onder geleden en mij, wellicht onterecht, schuldig gevoeld en
dat doe ik nog als ik eraan terugdenk. Het frustreert mij nog
dat ik de oplossing voor mijn probleem uit handen heb moeten geven
en er nadien door verschillende partijen in mijn optiek misbruik
van de situatie is gemaakt. Mijn benoeming tot office-manager
bij De Baak/Nieuw
Elan in oktober 1989
was voor mij een geschenk uit de hemel. Nieuw
Elan bevond zich in een soortgelijke problematiek als NIOW-Talen in
1986. Na zes maanden werd ik tot stafmedewerker benoemd en nadat
mijn accu weer was opgeladen kon ik binnen Nieuw
Elan meewerken aan de oplossing van deze problematiek. Je
begrijpt dat ik hiertoe extra was gemotiveerd omdat ik er bij
NIOW-Talen
niet in geslaagd was geweest het probleem op een voor ieder bevredigende
wijze op te lossen. In 1991
hield mijn werk bij De
Baak helaas op. Het instituut had het zwaar te verduren gehad
van de concurrentie van o.a. SBO.
In de markt ben ik dus door Peter
verslagen. Onder mijn dak waren ook de concurrentiespanningen
tussen SBO en Nieuw
Elan ernstige vormen aan gaan nemen. Elly heeft in dat spanningsveld
uiteindelijk voor het contact met de buren gekozen boven het voortzetten
van onze relatie. Het getuigschrift dat ik bij mijn afscheid van
Nieuw Elan
van de Baak-directie heb ontvangen
vermeldt onder meer: "De heer Van
der Heijden heeft zich steeds laten zien als een personeelslid
met een groot verantwoordelijkheidsgevoel, een grote betrokkenheid
voor het geheel, een klantgericht optreden naar buiten en met
gevoel voor kwaliteit en zorgvuldigheid in de door hem vervulde
werkzaamheden."
Hoe is het mogelijk dat verschillende
personen één en dezelfde persoon zo verschillend
kunnen beoordelen? (1). Ik heb bij de
Baak niet anders gehandeld dan bij het NIOW.
Het beeld dat jouw advocaat Van Goethem van mij heeft geschilderd
staat hiermee in schril contrast. Van Goethem heeft niet het beeld
geschilderd van een verantwoordelijke directeur die tot bijna
zijn laatste ademtocht zijn vrouw tijdens zijn ziekte heeft begeleid
om zijn instituut varende te houden en ervoor heeft zorggedragen
dat de naam van het NIOW
door zijn ziekte en de bedrijfseconomische problemen niet zou
worden geschaad. Het beeld dat Van Goethem van mij heeft neergezet
is het
beeld van een crimineel. Hoe is het mogelijk dat dat zo sterk
verschilt met het door de Baak-directie
geschetste beeld, een beeld dat is ontstaan na een langdurig en
intensief assessment en professionele beoordeling van mijn werkzaamheden?
(2) Weet je de deskundigheid van de Baakdirectie
op zijn waarde te schatten? (3) Ik heb de beschuldigingen van
Van Goethem maar ver weggestopt, want ik wil daar niet graag aan
herinnerd worden. Maar er zijn nog wel enkele passages die mij
zijn bijgebleven. Opvallend daarbij is dat Van Goethem regelmatig
heeft geschreven over "Ottenhoff
en Van der Heijden".
Hij heeft ons steeds in één adem genoemd. Zo zouden
volgens Van Goethem "Ottenhoff
en Van der Heijden
hebben rondverteld dat het
NIOW een roerloos schip zou zijn zonder kapitein en met grote
gaten in de scheepsromp en dat het
NIOW ermee zou ophouden". Hebben Ottenhoff
en Van der Heijden
dat beiden verklaard? (4.) Hoe kan dat? (5.) Aan wie hebben Ottenhoff of Van der Heijden
dat verklaard? (6). Een uitspraak kan toch alleen maar door één
persoon tegelijk worden gedaan? Of ík moet dat gezegd hebben,
of Peter, maar
niet alletwee. Dat kan gewoonweg niet. Ik vind het een blaam voor
onze rechtspraak dat dit soort klungelige, amateuristische uitspraken
door de rechterlijke
macht wordt getolereerd en dat een gezin op grond van onjuiste
veronderstellingen gedurende bijna twee jaar in zijn eigen huis
kan worden gegijzeld en onder grote psychische druk gezet. In
alle gevallen waar Van Goethem heeft gesproken over "Ottenhoff en Van der Heijden"
heeft hij geen onderscheid tussen deze twee mensen gemaakt. Dit
op zich maakt hem al ongeloofwaardig. Ik vind het een schandaal
dat dit soort advocaten in het kader van de rechtspraak en het
recht zijn boterham verdient. Geloof jij nu zelf dat ik tot een
dergelijke uitspraak in staat zou zijn geweest? (7) Jij weet dondersgoed
dat ik mijzelf en mijn gezin voor NIOW-Talen
heb opgeofferd. Heb jij je door Van Goethem laten inpakken? (8)
Toen ik bij Nieuw
Elan in NOORDWIJK
werkte had ik besloten een punt achter de problematiek te zetten.
Jullie aangeboden diner in Noordwijkerhout vormde daartoe een
waardige afsluiting. Maar het is mij opgevallen dat jij en Leo
hevig schrokken toen ik jullie vertelde dat ik per
15 juli zou worden ontslagen. Waar kwam die schrikreactie
vandaan? (9) Vorig jaar heb ik met zo'n 15-tal directies van particuliere
opleidingsinstituten, vooral VBMO-leden,
gesprekken gevoerd. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat
over mij bij hen hetzelfde negatieve beeld leefde als Ph. van
Goethem van mij heeft geschetst. Ik ben daar gruwelijk kwaad over
geworden. Daar staat tegenover dat ik voor velen, misschien wel
duizenden mensen, nog steeds wordt gezien als "de
directeur van het NIOW" en dat is een realiteit die je
niet moet onderschatten. De historische realiteit kun je nooit
verdoezelen. Voor de goede orde wil ik nu ook reageren op een
aantal zaken die in de gesprekken in kasteel Kerckebosch zijn gevoerd.
1. De Vries voegt hieraan
toe dat t.g.v. de nieuwe anti-misbruikwet de bestuurder hoofdelijk
aansprakelijk kan worden gesteld. Leo
had mij dat al in 1985 verteld. Nadien zijn de problemen ontstaan.
Ik heb de indruk dat het een voorgebakken zaak van jullie kant
is geweest waarbij Van Goethem gebruik heeft gemaakt van voorkennis
van de Nederlandse wetgeving. Is dat juist? (10)
2. G.P. Boogaard : "Je moet er van uitgaan dat wij niet
jouw vijanden zijn." Ik heb mij afgevraagd waar deze
opmerking vandaan kwam. Ik heb nooit de suggestie gewekt of het
idee gehad dat jullie mijn vijanden zouden zijn.
3. Boogaard en De Vries laten
weten dat zij momenteel in een onmogelijke situatie verkeren.
Bij het zoeken naar een oplossing is naar hun mening een uniforme
strategie nodig die erop gericht is elkaar niet in de wielen te
rijden. Na mijn managementopleiding
bij de Baak
begrijp ik nu wat je daarmee hebt bedoeld. Ik begrijp jullie toenmalige
situatie. Toendertijd was ik echter door mijn eigen probleemsituatie
verlamd.
4. De ziekte van Van
der Heijden was geen voorgebakken zaak. Ik
heb mij afgevraagd waar de opmerking van Leo dat mijn ziekte een
voorgebakken zaak zou zijn vandaan kon komen. Ikzelf heb dit soort
gedachten nooit gehad. Hebben jullie met Van Goethem de zaak in
1985 misschien al voorgebakken? (11) Dat Leo's veronderstelling
onjuist is wordt mij nu - helaas - vanuit psychiatrische kringen
bevestigd. Ik heb me gewoon kapot gewerkt.
5. De Vries: "Jij denkt
dat wij je vijanden zijn". Hoe
kon Leo weten wat ik zou denken? (12) De eerste die weet wat ik
denk moet ik nog tegenkomen.
6. Boogaard: "Je moet
echter zakelijke en persoonlijke gevoelens met elkaar in overeenstemming
brengen." Hier ben ik het nu
mee eens. Gebleken is dat het in overeenstemming brengen van persoonlijke
en zakelijke gevoelens voor mij een proces van enkele jaren heeft
vereist.
7. G.P. Boogaard: " Het
is onze primaire doelstelling uit de precaire situatie te komen.
We zijn NIOW-Talen
met veel enthousiasme begonnen. John van der Heijden heeft zich altijd buitengewoon
ingezet. De down hill-ontwikkelingen zijn niet te voorzien
geweest. Vind je dat nog steeds?
(13) En ben je bereid dat ook aan anderen te verklaren? (14)
8. De werkdrift van Van
der Heijden is bekend.
Hij heeft voor NIOW-Talen meer uren gedraaid dan normaal
gangbaar is. Dit
is een uitspraak van Neuman. Ben je het daarmee eens? (15) Denk
eens aan de zaterdagen en zondagen in de wervingsperiode, mijn
bezoeken aan cursussen in de avonduren, het bijwerken van de administraties
tot in het diepst van de nacht en het thuis permanent telefonisch
beschikbaar blijven voor districtleiders.
9. De Vries: "John
van der Heijden is voor de zaak verantwoordelijk. Hij heeft
adviezen van Van Goethem in de wind geslagen. Ottenhoff
en Van der Heijden
laten de zaak zakken. Dit is weglopen van zijn verantwoordelijkheden."
Ik ben nooit van mijn verantwoordelijkheden
weggelopen. Ik ben ziek geworden en Van Goethem is aan dat reële
feit voorbij gegaan. Hij stelde eisen aan mij die op dat moment
niet te verwezenlijken waren.
10. G.P. Boogaard: "U
gaat uit van een verkeerde premisse. Onder leiding van de heer Van der Heijden hebben we grote uitbarstingen van
enthousiasme gehad. "
Vind je dat nog steeds? (16) En
ben je bereid dat ook aan anderen te verklaren? (17). Dan zij
we samen weer een stap verder. Ik ben benieuwd naar je reacties.
Hartelijke groet. P.S. In het bovenstaande stuk komt een aantal
vragen voor. Ik stel het op prijs van jou antwoord op deze vragen
te krijgen, zodat we een goed gesprek kunnen hebben als de onduidelijkheid
over voor mij relevante zaken is weggenomen. Voor het gemak heb
ik de vragen genummerd van 1 tot en met 17.
J.L. VAN DER HEYDEN
Het EERSTE
PAARSE KABINET van het KONINKRIJK
DER NEDERLANDEN.
Voorste rij van links naar rechts Minister
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen JO
RITZEN, Minister
van Buitenlandse zaken HANS
VAN MIERLO, Minister-President
WIM KOK, Oprichter Instituto Cervantes
JOHN
VAN DER HEYDEN,
Minister van Binnenlandse Zaken en Vice Premier HANS DIJKSTAL, Minister van Justitie WINNIE SORGDRAGER, Minister van Financiën GERRIT ZALM. Achterste rij van links naar rechts
Minister van Volksgezondheid en Sport ELS BORST, Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
JOZIAS
VAN AARTSEN, Minister
van Verkeer en Waterstaat ANNEMARIE
JORRITSMA, Minister
van Defensie JORIS
VOORHOEVE, Minister
van Economische Zaken HANS
WIJERS, Minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid AD MELKERT en Minister van Ontwikkelingswerk JAN
PRONK.
PRETTIG WEEKEND
Instituto Cervantes is legally registered at the Benelux Trade Registrar under deposit numbers 0508277 and
843323 in class 41: education, trainings and courses and is a
tradename of the Foundation
Cervantes Benelux
in Nijmegen, registered under number 41211928 of the Chamber of
Commerce of Amsterdam (IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House, Cardiff.
Cervantes Holding
is a member of the Baak-kring
Management Centre VNO-NCW. Photograph ENGELENBURG CASTLE, KINGDOM
OF THE NETHERLANDS.
Instituto Cervantes está legalmente depositado como marca
comercial en el
registro de marcas del Benelux-Bureau
voor de Intellectuele Eigendom bajo los números de depósito 0508277
y 843323 en clase 41: educación, enseñanza y cursos
y es un nombre comercial de la Fundación Stichting Cervantes
Benelux en Nimega,
inscrito bajo número 41211928 de la Cámara de Comercios
en Amsterdam (IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House Cardiff. Cervantes
Holding es miembro
del Baak-kring
Centro de Gestión
Empresarial del Patronal del Reino de los Países Bajos
VNO-NCW.
Foto arriba CASTILLO ENGELENBURG
EN BRUMMEN.
Instituto Cervantes is als handelsmerk wettig gedeponeerd bij het Benelux
Bureau voor de Intellectuele Eigendom onder depotnummers 0508277 en 843323 in klasse
41: onderwijs, opleidingen en cursussen en is een handelsnaam
van de Stichting
Cervantes Benelux
te Nijmegen, ingeschreven onder nummer 41211928 van de Kamer van Koophandel
te Amsterdam (IBAN:
NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House, Cardiff.
Cervantes
Holding is lid van
de Baak-kring, Management Centre VNO-NCW.
La Corona de
la Casa
Real Española
sirve de símbolo de unidad de nuestros países y
muestra la Lealtad Histórica
como expresada en el himno nacional de los Países Bajos.
More information
at the website of Amazon.com, Wal-Mart and Trafford
Publishing Canada.
VANAF 16
OKTOBER 2004 HEEFT
DE OPRICHTER VAN DE STICHTING
CERVANTES BENELUX,
EIGENAAR VAN HET HANDELSMERK
INSTITUTO CERVANTES
IN DE BENELUX EN DE LIMITED
COMPANY INSTITUTO CERVANTES ENGLAND AND WALES - OP STRAFFE VAN EEN DWANGSOM -
EENIEDER WAAR OOK TER WERELD - VERBODEN GEBRUIK TE MAKEN VAN DE
BEELTENIS VAN ZIJN OP 31
AUGUSTUS 1997 TIJDENS
EEN ONTVOERINGSPOGING OM
HET LEVEN GEKOMEN PARTNER,
TENZIJ DIT BINNEN HET KADER VAN DE DOOR HEM VERSTREKTE VOLMACHTEN NADRUKKELIJK IS OVEREENGEKOMEN.
THE WORK CONTINUES
© J.L. VAN
DER HEYDEN TORREMOLINOS
ALLE
RECHTEN VOORBEHOUDEN
