INSTITUTO
CERVANTES BENELUX ENGLAND AND
WALES
Opleiding en Training, Werving
en Selectie, Management, Business Consultancy, Reizen, Vertaalservice, Tolkenservice, Public Relations, Communicatie, Publishing, Spaans in Spanje, Amerika, Ondernemerschap, Luchtvaart, Automatisering, Internet, Productions, Verzekeringen, Hotels, Bankbedrijf, Voetbal, Prinses Diana Stadion, Televisie, Onroerend goed
Mr G. van Amstel
Advocaat en procureur Bunnik
Datum: 10 oktober 2001 Betreft: BEËINDIGING GEWAPEND CONFLICT Kenmerk: JH/GvA20011010 Geachte heer Van Amstel,
Afgelopen zondag
vertelde iemand mij het volgende verhaal:
"Bush en Bin Laden zitten samen te schaken. Zegt Bush: "Ik
mis twee torens"."
Daarbij was ik
geneigd te zeggen: "En
ik mis nog steeds een Koningin". Het betrof uiteraard een gesprek omtrent mijn
op 31
augustus 1997 in Parijs geschaakte
partner en het gewapend conflict in Afghanistan,
waarbij nog steeds om de hete brij heen wordt gedraaid, zowel
van de zijde van de Amerikanen, de Britten als de Egyptenaren.
Dat leidt nimmer tot een oplossing. Afgelopen zaterdag nam ik
deel aan de
alumnidag van de Katholieke Universiteit Nijmegen. Daar kom ik graag omdat ik dan
weer eens in gesprek raak met oude bekenden. Vorig jaar was dat
nog de heer Thom
de Graaf nadat hij
een poging had ondernomen om aan de stoelpoten van Hare Majesteit te zagen. Mijn bevindingen terzake
zult u vanzelfsprekend in mijn dagboek hebben kunnen nalezen.
De eerste ontmoeting
vond plaats met de heer
G.J. Peters uit Nijmegen (no. 0130). In het
eerste jaar van het Frans-Spaans
Instituut (1979) heeft hij Franse lessen voor
mij verzorgd in Cuyk. Ik heb hem daarop laten weten dat ik Cuyk
de laatste keer heb bezocht voor een gesprek met Vera
Mann, na afloop
van haar musicaluitvoering
Diana.
FOTO J.L. VAN
DER HEYDEN
Ik heb Vera bij
die gelegenheid van mijn positie terzake in kennis gesteld. Tijdens
de lunch in de Refter stond
ik plotseling oog in oog met de heer Frits
Bom, voormalig ombudsman
bij de Nederlandse televisie. Dit leidde nadien tot een tafelgesprek
met onder meer de heren Fer
Boshouwers en Dr. André Stapelkamp (0446),
beiden verbonden aan de Pedagogische
Academie te
Nijmegen waar ik mijn opleiding tot onderwijzer
heb gevolgd. De heer
Boshouwers is directeur geweest van het Oorlogsmuseum in Groesbeek en
is thans eveneens conservator van Het Valkhof en verantwoordelijk voor de herbouw
van deze voormalige palts van
Keizer Karel de Grote.
Uit het programma
had de heer Boshouwers opgemaakt
dat de heer Frits Bom een
presentatie zou houden in het kader van het onderwerp 'Communicatie' hetgeen
hem zeer verbaasde. Ik heb de tafelgenoten daarbij in kennis gesteld
van een praktijkgeval met de NOS
Ombudsman in de periode 1984/1985 dat de doodssteek
is geworden voor mijn taleninstituut in 1987. Het is een interessant
geval, ook voor uw advocatenpraktijk. Hoewel ik denk dat u die
situatie inmiddels wel duidelijk zal zijn. Nochtans een kleine
geheugenopfrisser. De
'core business' van
mijn instituut bestond in die tijd grotendeels uit talencursussen
voor de duur van acht maanden. Cursisten konden het cursusgeld
ineens voldoen voor de duur van het gehele jaar of in acht maandelijkse
termijnen. Ik hanteerde een wettelijke opzegtermijn van drie maanden,
alhoewel vijf maanden wettelijk was toegestaan. Het nieuwste produkt
dat ik in die tijd aan het produktengamma had toegevoegd was een
driejarige deeltijdopleiding voor het Staatsexamen tolk-vertaler
Spaans, Engels en Frans. Ik nam daar als instituut een bedrijfsrisico
voor drie jaar, terwijl cursisten door betaling van drie lesmaanden
al van hun verplichtingen waren ontheven.
In die tijd werd
ik tijdens een gesprek in mijn directiekamer in de Boslaan 6 in
Zeist plotseling telefonisch lastig gevallen door een medewerker
van het radioprogramma
NOS Ombudsman. De betreffende journalist brak
rustig in in mijn onderhoud met mijn districtleidster uit Harderwijk,
mevrouw E.
Prins-Krikke. Ik
werd door hem overvallen met een vraag van een cursiste die in
de voorlaatste maand van het eerste jaar van haar tolk-vertalersopleiding
nog drie lestermijnen cursusgeld verschuldigd was. Na mijn werktijd
hoorde ik onderweg van Zeist naar Maarn het radioprogramma NOS Ombudsman op de autoradio. Daarin werd het gesprek met mij
ongevraagd uitgezonden en is mevrouw
Prins daarbij nog
als een soort 'reddende engel' in het programma binnengekomen
om mij terzijde te staan. De schade was op dat moment echter al
door de Ombudsman aangericht.
Dezelfde avond gaf ik in
Doorn Spaanse
les aan een groep mensen uit Doorn en WIJK
BIJ DUURSTEDE. Een
flink aantal cursisten had het programma eveneens op de radio
gehoord, waaronder de heer
Piet Kort van het communicatiebureau HINT in
Zeist.
Na een brief
aan toenmalig NOS-voorzitter
Mr.
Erik Jurgens - thans republikeins lid van de
Eerste Kamer der Staten Generaal - kreeg ik met mijn toenmalige
studiecoördinator Drs.
P. Ottenhoff de
gelegenheid om onze visie terzake in een uitzending van NOS Ombudsman uiteen te zetten in de AVRO-studio aan de 's-Gravelandseweg
in Hilversum. Met name de heer
Ottenhoff heeft
de problematiek toen helder uiteengezet, terwijl ik nog wat plankenkoorts
had voor dit eerste radio-optreden voor een groot publiek. Desalniettemin
had het programma al zoveel negatieve reclame over mijn bedrijf
uitgestrooid dat de annuleringen met stapels tegelijk binnenkwamen
en de schade niet meer binnen redelijke perken te houden was.
Ik heb met de
heren Ottenhoff,
Kort en Bakker (uit
Doorn, echtgenoot van mijn toenmalige docente Spaans, thans aan het
Revius Lyceum in
Doorn) een professioneel
communicatieplan uitgewerkt teneinde het bedrijf
toch nog uit de problemen te halen. Ten gevolge van de ongelukkige
juridische constructie
is dit echter helaas niet meer gelukt en heb ik het 'zinkende
schip' onder druk van mijn medeaandeelhouders in 1987 ondanks
vele reddingspogingen als laatste moeten verlaten.
Dit heeft diepe
sporen achtergelaten bij alle betrokkenen en ik was derhalve uitermate
gelukkig dat ik bij
Nieuw
Elan de mogelijkheid geboden kreeg -
samen met u en uw cliënte Liesbeth
Halbertsma - een
soortgelijke problematiek tot een goed einde te brengen.
Het vervolg van
het verhaal heeft u in mijn dagboek kunnen lezen. Op dit moment
ben ik weer in Nijmegen en
ik beschik niet over het dagboek vanaf 21 augustus tot 11 september,
aangezien mijn computer kort voor de aanval op het WTC en het
Pentagon is gecrashed. Het verbreken van de communicatie met de 'Spin in het Web' leidt altijd tot grote problemen. Vandaar dat ik
niet zo gelukkig was met uw emailbericht van 28 Aug 2001 09:22.
Hierdoor heeft u een zeer zware verantwoordelijkheid op u geladen.
Nochtans heb ik besloten u in deze brief in kennis te stellen
van de brief die ik terzake op 15 september jongstleden aan mijn
collega Harry
Starren heb doen toekomen, die alsvolgt
luidt: I
have a dream. Inmiddels
is het conflict al aardig geëscaleerd. Het komt in mijn visie
voort uit de mededeling van de Chairman
of Harrods Knightsbridge
te Londen dat Prinses Diana met
zijn zoon in het huwelijk zou treden. Dat heeft hij echter nimmer
kunnen aantonen. In zijn kringen is het klaarblijkelijk gebruikelijk
dat de heren de beslissingen nemen over de toekomst van de dames.
Dit komt met name tot uitdrukking in de opvattingen van de Talibanregering
in Afghanistan. In dit verband heb ik geen moeite met de pogingen
die thans worden ondernomen om onze moslimbroeders dienaangaande
voor te lichten. Men blijkt daar immers nogal lichtgelovig. Ik
kan mij daarbij voorstellen dat men in Egypte en overige landen
van soortgelijke signatuur de woorden van de heer Mohamed Al Fayed moet hebben geloofd. Teneinde verdere
escalatie van het conflict te voorkomen verzoek ik u hiermede
de heer Mohamed
Al Fayed zijn berichtgeving
terzake te laten corrigeren. Voor nadere informatie kunt u zich
wenden tot de heer Sergeant
David Sharp, voormalig
bodyguard van The
Princess of Wales
en Zijne
Koninklijke Hoogheid Kroonprins William te St. Andrews (Schotland). De heer Sharp is
bereikbaar via telefoonnumer ********* (Eton College Berkshire - GB). Het telefoonnummer van Buckingham
Palace is inmiddels
gewijzigd. Ik beschik nog over het oude nummer. Het nieuwe netnummer
van Londen heb
ik nog niet ingeprogrammeerd.
Voor de goede
orde laat ik u weten dat ik kort voor mijn computercrash op 11
september een zogenaamd "ALERT!"ontving uit Amerika. Na hierop te hebben gereageerd
werd mij voorgesteld onderzoek te laten doen naar mijn familienaam
in de VS. Dat zou mij veel geld kunnen opleveren. Na hierop te
hebben gereageerd ontving ik het bericht dat ik als lid/abonnee
tegen betaling in de administratie was opgenomen als zijnde Instituto
Cervantes NBLEW. Het bleek - volgens de verstrekte
informatie - een bedrijf te zijn van mevrouw Oprah
Winfrey. Aangezien
ik geen behoefte had aan een dergelijk abonnement heb ik het direct
opgezegd met de boodschap "Give
my regards to Oprah Winfrey. She knows me very well already". Hierbij uiteraard duidende op
het interview dat zij ooit heeft afgenomen van Lady
Sarah Ferguson.
In december
1996 heb ik Prinses
Diana immers laten adviseren het contact
met haar te verbreken, omdat mevrouw Ferguson naarstig op zoek was gegaan naar
een nieuwe man voor de prinses, hetgeen uiteraard niet in mijn
belang was, noch in het belang van onze nieuwe vennootschap. Ik heb de stellige indruk dat
er een virus is meegestuurd teneinde te voorkomen dat ik mijn
informatie zou back-uppen voor mijn terugkeer op 13 september
van dit jaar. Een paar dagen later leidde mevrouw Winfrey
persoonlijk de herdenkingsdienst
voor de slachtoffers in
New York.
Gisteren heb
ik met voldoening gekeken naar het optreden van Sir Elton John in
de show van Ivo
Niehe. Ik moest
hierbij vanzelfsprekend terugdenken aan mijn bezoeken aan mevrouw
Niehe te Bussum in de tijd dat zij onze diploma's van Nieuw
Elan calligrafeerde.
In het programma werd ook getoond dat de heer John 28 auto's
heeft laten veilen voor een goed doel. Het is mij niet bekend
of hij daarbij ook aan de Stichting
Cervantes Benelux
heeft gedacht. Zoals u weet is hij mij vermoedelijk nog royalties
verschuldigd voor zijn lied Candle in the Wind. Om die reden heb ik u en uw cliënte
verschillende keren op de Engelenburg
in Brummen uitgenodigd, zodat u het ook uit
de mond van terzake deskundigen kunt vernemen.
Liefde is...
...een streep onder je verleden zetten. Dat is
een goed advies, maar een foutje kan nog altijd worden goedgemaakt.
23 DECEMBER 2008
Ontvangen van de nieuwe minister van Buitenlandse
Zaken
MET DE MEESTE
HOOGACHTING
INSTITUTO CERVANTES
NOUS MAINTIENDRONS
JOHN L. VAN DER HEYDEN
Het EERSTE PAARSE KABINET VAN HET KONINKRIJK DER NEDERLANDEN. Voorste
rij van links naar rechts Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
JO RITZEN, Minister van Buitenlandse
zaken HANS VAN MIERLO, Minister-President
WIM KOK, Oprichter Instituto
Cervantes JOHN
VAN DER HEYDEN, Minister van Binnenlandse Zaken en Vice Premier
HANS DIJKSTAL,
Minister van Justitie WINNIE SORGDRAGER,
Minister van Financiën GERRIT
ZALM. Achterste rij van links naar rechts Minister van Volksgezondheid
en Sport ELS BORST, Minister
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij JOZIAS
VAN AARTSEN, Minister van Verkeer en Waterstaat ANNEMARIEJORRITSMA,
Minister van Defensie JORIS
VOORHOEVE, Minister van Economische Zaken HANS
WIJERS, Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid AD MELKERT en Minister van Ontwikkelingswerk
JAN PRONK.
KENNISMANAGEMENT
EN DEADLINES
Instituto Cervantes is als handelsmerk wettig gedeponeerd bij het Benelux
Bureau voor de Intellectuele Eigendom onder depotnummers 0508277 en 843323 in klasse
41: onderwijs, opleidingen en cursussen en is een handelsnaam
van de Stichting
Cervantes Benelux
te Utrecht, ingeschreven onder nummer 41211928 van de Kamer van Koophandel
te Amsterdam (IBAN:
NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House, Cardiff.
Cervantes
Holding is lid van
de Baak-kring, Management Centre VNO-NCW.
Foto's boven
KASTEEL
ENGELENBURG in HET
KONINKRIJK DER NEDERLANDEN.
